Allah Dostları

Hz. Zeynelabidin

Hz. Zeynelabidin
Hz. Zeynelabidin

Son peygamberlik güneşinin yansıdığı ayna. Alem vasfını alan her şeyin sırlarının kaynağı. Haşim soyunun katıksız ikramını, Kevser Irmağı gibi halka ulaştıran Ali Zeynelabidin efendimiz (rahmetullahi aleyh).Bu büyüğümüz, daha çok Ali el-Asgar adı ile bilinir. Böylece Ali el-Ekber’le (rahmetullahialeyh) karışmamış olur. Ali el-Ekber’e ise, belalı insanlar, Kerbela’da babası Hz. Hüseyin’le birlikte (radiyallahuanh) şehadet şerbeti içirdiler… (sayfa 153)

Zeynelabidin Hazretleri’nin Namazı
Zeynelabidin (rahmetullahialeyh), namaz ve diğer ibadetlerinde o kadar dikkatliydi ki dinleyenler şaşırırlardı. Bu konuda anlatılan menkıbeleri çoktur.O, bir gün bir gecede 1000 rekât namaz kılardı. Bu namazını vefatına kadar devam ettirdi.imam Malik (rahmetullahialeyh) şöyle demiştir: “Ona Zeynelabidin (ibadet edenlerin süsü/şah) denmesinin sebebi ibadetinin çokluğundandır.

Zeynelabidin (rahmetullahialeyh) rüzgâr şiddetli estiğinde düşüp bayılırdı. Bir gün evine ateş düştü; kendisi secde halindeydi. Oradakiler kendisine, “Evde yangın var” diye seslendiler, ancak o ateş kendiliğinden sönene kadar başını secdeden kaldırmadı. Bunun üzerine,”Sana seslendik, duymadın mı?” dediler, o şöyle karşılık verdi:

“Beni ondan daha büyük ateş oyaladı.”… (sayfa 154)

Zeynelabidin Hazretleri’nin Kerametleri
Zeynelabidin’in oğlu Zeyd, bir defasında yapılan zulümlerden dolayı yöneticilere karşı isyan etme konusunda babası ile istişare etti. Oğluna şöyle dedi:

Öldürülüp asılmaktan korkuyorum. Şunu bilmelisin ki Süfyân soyu ortaya çıktıktan sonra, Fatima’nın çocuklarından her kim yönetime karşı çıksa mutlaka tutulur ve öldürülür.” işin sonu babasının dediği gibi oldu. Zeyd (rahmetullahi aleyh), 15.000 kişi ile yönetime karşı çıktı. Yönetim taraftarlarının, peşine düştüğü anlaşılınca etrafındakiler dağılarak kendisini yalnız bıraktılar. Haccac da onu yakalayıp öldürdü ve edep yeri açık olarak asmak istedi. Ancak yüce Allah ona ikramda bulundu. Bir örümcek gelip edep yerine ağ gerdi. Ondan sonra edep yeri görülmedi.

Bir başka kerameti de şöyledir:… (sayfa 155)

Zeynelabidin Hazretleri’nin Sözleri
Bir kul, özünde yüce Allah ile sağlam irtibat kurarsa, Cenâb-i Hak’a kötü işlerini gösterir. Böylece o kul, kendi hataları ile meşgul olur, insanların ayıplarına bakmaz. Dostları kaybetmek, yalnız kalmaktır.

Nefsine esir olmaktan kurtulmuş hür insanlar ibadeti, sadece Allah’a şükür için yaparlar. Onların ibadeti ne bir korkudandır ne de bir şey istedikleri içindir.

Kesesinden ihtiyacın kadar aldığın, fakat bundan gönül hoşluğu duymayan insan senin nasıl arkadaşın olabilir?
Kulun, Allah’ın gazabına en yakın olduğu zaman kendi öfkelendiği zamandır… (sayfa 158)

Zeynelabidin Hazretleri’nin Duası
Allahım! Dişimi bakan gözlere güzel göstermenden; insanların bilmediği gizli yönlerimi çirkin etmenden sana sığınırım.

Allahım! Günah işlediğimde bana iyilik ettiğin gibi, sana döndüğüm zaman da bana dön.

Zeynelabidin Hazretleri’nin Annesi
ibn Hallikan’ın vefeyatü’l A’yan adli kitabında şöyle anlatılır: Zeynelabidin iki hayırdan meydana gelmiştir. Bu anlamda Peygamberimiz ‘in şu hadis-i şerifi vardır:

“Allah’ın kullan arasında iki hayırdan oluşanlar vardır: Onun Yukardaki durumu, Ebu’l-Kasım ez-Zemahşeri (rahmetullahialeyh) Rebiu l-Ebrar adlı kitabında şöyle anlatır:

Sahabeler, Hz. Ömer’in (radryallahuanh) halifeliği sırasında Medine’ye Fans bölgesinin esirlerini getirmişlerdi. Bahsedilen esirler arasinda Farssultanlarından Yezdicerd’in üç kızı da vardı. Diğer esirleri sattıktan sonra, Hz. Ömer (radiyallahuanh) bu üç soylu kızın da satılmasını emretti.

Bunun üzerine Hz. Ali (kerremallahu vechehu) şöyle dedi:.. (sayfa 160)

Zeynelabidin oğlu Zeyd
Arif Münavi (k.s) şöyle anlatır: Aralarında ibn Reslân’ın da bulunduğu ileri gelen şahıslardan bir cemaatin şöyle bir yazısını gördüm: “Eski Mısır’ın yakınındaki kale mecrasına yakın yerdeki şehitlik binası, Zeynelabidin oğlu Zeyd’in başına yapılmıştır. 122 (740) yılında onun başını getirip gömdükten sonra üzerine bu şehitliği yaptılar. Bazıâlimler şöyle dediler:… (sayfa 162)

Hz. Zeynelabidin

Hadaiku’l-Verdiyye [Nakşi Şeyhleri],
Abdulmecid Hani, Semerkand Yayınları, S. 1

Bir Yorum Bırak