Fıkıh

Bir Kısım Dini Hükümler-4

Bir Kısım Dini Hükümler-4
Bir Kısım Dini Hükümler-4

21. Müstehap: Lugat manası, “sevilmiş şey” demektir. dini bir terim olarak, “Peygamber Efendimiz’in bazan yaptıkları ve bazan da terkettikleri ibadettir.” Kuşluk namazı gibi. Bu bir nevi müekked olmayan sünnettir.

Hz. Peygamber, müstehap denilen bazı şeyleri sevmiş. ve benimsemiştir. İlk devrin değerli müminleri de bunları seve seve yapmışlar ve unların yapılmasını din kardeşlerine öğütlemişlerdir.

müstehap olan şeylere, “mendup, fazilet, nafile, tatavvu, edep” adı da verilir. Şöyle ki: Müstehap olan şeye, sevabı çok olup yapılması istendiğinden ötürü mendup ve fazilet denir. Farz ve vacip üzerine ilave olarak yapıldığı için de ona “nafile” denilir. Kesin bir emre dayanmaksızın, sadece bir sevap isteği ile yapıldığı için ona “tatavvu” adı verilir. güzel ve övgüye değer bir iş olduğu için de ona “edep” denmiştir. Bunun çoğulu “adap”‘tır. Edep üzerinde bilgi için, bu eserin ahlak bölümüne müracat edilsin.

Müstehap olan şeyin yapılmasında sevap vardır. Terkedilmesinde azarlama ve ayıplama olmadığı gibi, tenzih yolu ile de kerahat yoktur.

Bunlar da müstehapların hükümleridir.

Şafi ve Hanbeli mezheplerinin fıkıh alimlerine göre sünnetler, müstehaplar ve menduplar birdir. Herhangi bir sünnete müstehap yahut mendup da denir.

22. Helal: Dinde caiz görülen herhangi bir şeydir. Yapılmasından ve kullanılmasından dolayı ayıplama gerektirmez. Helalin her çeşit lekeden arınmış olan, saf ve tertemiz kısmına “tıb” ve “tayyib” denir.

23. Mubah: Yapılması ve yapılmaması dince caiz görülen şeydir. Ne yapılmasında ne de yapılmamasında günah vardır. Helal olan bir meyveyi yiyip yememek gibi…

24. Mekruh: Lugatta “sevilmeyen ve hoş görülmeyen şey” demektir. Dini bir terim olarak, yasaklığı sabit olmakla beraber, ona aykırı olarak da bir delil veya işaret görülen şeydir. Yapılması doğru olmayıp yapılmaması iyi olan bir iştir.

 

Bir Kısım Dini Hükümler-4

Büyük İslam İlmihali, Ömer Nasuhi Bilmen,
Semerkand Yayınları, S. 69

Bir Yorum Bırak